Humanitaryzm
Przez długi czas w Polsce nie zauważano potrzeby tego typu ochrony. Aż do września 1997 r. obowiązywało dalekie od nowoczesności rozporządzenie Prezydenta RP z 1928 r. o ochronie zwierząt. Dopiero pod wpływem ruchów ekologicznych, a zwłaszcza ruchu ochrony zwierząt oraz ustawodawstwa zachodnio-europejskiego uchwalono ustawę o ochronie zwierząt. Ustawa formułuje generalną zasadę, że zwierzę jako istota żywa zdolna jest - tak jak człowiek - do odczuwania cierpienia. Z tego też powodu winni jesteśmy zwierzęciu poszanowanie, ochronę i opiekę. Ustawa obejmuje swoją regulacją przede wszystkim zwierzęta udomowione, a także zwierzęta wykorzystywane dla celów rozrywkowych, doświadczalnych oraz zwierzęta dziko żyjące. Wprowadza zakaz znęcania się nad zwierzętami oraz nieuzasadnionego lub niehumanitarnego zabijania. W przypadku rażącego zaniedbywania zwierzęcia, okrutnego traktowania może być ono odebrane na stałe lub czasowo - osobie, która je utrzymuje, mocą orzeczenia (decyzji) organu samorządowego (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Zwierzętom domowym należy zapewnić stosowne warunki bytowania, a opieka nad zwierzętami bezdomnymi należy do zadań własnych gminy. Hodowla i chów zwierząt gospodarskich nie powinny powodować zbędnych cierpień.